Lubię słuchać miłych kulturalnych ludzi, kiedy mogę obok nich stać w pracy. W zasadzie to wtedy, kiedy oni mogą obok mnie stać, bo ja muszę stać przy kasowniku. I czasem jak jest ich więcej niż jeden, to rozmawiają ze sobą i ja się czuję jakby ze mną rozmawiali, z tym, że nie muszę z nimi rozmawiać. I był taki jeden w garniturze, z dziewczyną. Tłumaczył jej, że nie powinna się zadawać ze swoim narzeczonym. Mówił tak: "Mężczyźni, którzy są przyjaciółmi twojego narzeczonego, to nie jest odpowiednie towarzystwo dla Ciebie. Czekałem z nimi na korytarzu w przychodni. Spędziłem tam z nimi godzinę czasu. Nie wiedzieli kim jestem, więc rozmawiali swobodnie. Ci ludzie pasjonują się głównie motoryzacją. Są o niej w stanie mówić bez przerwy. Tak jak mówię teraz do Ciebie, oni cały czas rozmawiają o motoryzacji. Ta ich rozmowa jest bardzo emocjonalna. Bardzo przeżywają motoryzację. Podchodzą do samochodów tak intymnie, tak zmysłowo, że ciągle wplatają wulgaryzmy w zdania. Wtedy mnie oświeciło. Stwierdziłem, że to wielka szkoda, że nie ma w języku wulgarnych określeń na samochód. Tak jak na przykład oni mówili na penisa... no wiesz... Mieli też wielką ochotę, czułem to w ich rozmowie na temat motoryzacji, nazywać wulgarnie samochody i kierowanie nimi. Czułem wyraźnie brak takich słów w języku i gdybym nagle im je dał, albo gdyby je odkryli, od razu na pewno chętnie by ich użyli do mówienia o motoryzacji, wreszcie we właściwy sposób, który przyniósłby im ulgę, jak film pornograficzny."

(Transport)